<

De schildertechniek van Jan Maliepaard

Een kenmerk van een schilderij of illustratie in gouache is dat er sprake is van overwegend homogene kleurvlakken. Nuances in de kleurvlakken worden bereikt door het opbrengen van een lichtere of donkere kleur, veelal met een tamponeer kwast. Hierbij wordt dan bijna droge verf op geheel gedroogde verf aangebracht.

Met deze ,droog op droog, techniek kan er in tegenstelling tot bijvoorbeeld olieverf maar in een beperkte mate nuance in de kleuren worden bewerkstelligd. Genoodzaakt door een allergie voor aardoliedestillaten -en dus ook voor olieverf- is Jan gaan experimenteren met plakaatverf en heeft hierbij een eigen techniek ontwikkeld.

Kenmerk van deze schildertechniek is een groot scala aan nuances. Deze nuances worden bereikt door reeds ingedroogde kleurvlakken op papier opnieuw nat te maken en vervolgens onderling te vermengen. De moeilijkheid van deze ,van droog naar nat, techniek is dat het papier hierbij zeer makkelijk beschadigd kan raken.

Een ander onderdeel van deze techniek is het op minutieuze wijze aanbrengen van een sterk verdunde en dus waterige gouache op reeds ingedroogde kleurvlakken. Deze ,nat op droog, techniek luistert zeer nauw omdat de onderlaag bij het opbrengen snel nat wordt en alsdan neigt te gaan vervloeien met de nieuw opgebrachte verf.

Met deze zelf ontwikkelde techniek wordt door Jan een zeer realistisch eindresultaat bereikt.